بيچاره ، تو با همين نماز مستحق عذابى و مستوجب زنجير هفتاد ذراعى « 1 » هستى ؛ پس چرا خود را طلبكار مىدانى ، و براى خود در همين طلبكارى و تدلّل و عجب عذابى ديگر تهيه مىكنى ؟ تو اعمالى را كه مأمورى بكن و متوجه باش كه از براى خدا نيست ؛ و بدان‌كه خداى تعالى با تفضل و ترحم تو را به بهشت مىبرد ، و يك قسمت از شرك را خداى تعالى براى ضعف بندگانش به آنها تخفيف داده و به واسطهء غفران و رحمتش پردهء ستاريت به روى آنها پوشيده است . بگذار اين پرده دريده نشود ، و حجاب غفران حق به روى اين سيّئات ، كه اسمش را عبادت گذاشتيم ، افتاده باشد ، كه خداى نخواسته اگر اين ورق برگردد و ورق عدل پيش آيد ، گند عبادات ما كمتر از گند معصيت‌هاى موبقهء اهل معصيت نيست . ما اشاره كرديم پيش از اين به حديثى كه ثقة الاسلام كلينى ، در كافى سند به حضرت صادق - عليه السلام - رسانده ؛ و اين‌جا بعضى از آن حديث را به عين عبارت نقل مىكنيم تَبَرُّكاً وَتَيَمُّناً . عَنْ أَبي عَبْدِاللَّه في حديثٍ ، قالَ - أي رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله - : « قال الله عز و جل لداود : يا داود ، بشر المذنبين و أنذر الصديقين ! قال : كيف ا بشر المذنبين و انذر الصديقين ؟ قال : يا داود ، بشر المذنبين أني أقبل التوبة و أعفو عن الذنب ؛ وأنذر الصديقين أن لا يعجبوا بأعمالهم ، فإنه ليس عبد أنصبه للحساب إلاهلك » « 2 » . « جناب امام صادق - سلام‌اللَّه عليه - از جناب رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - نقل مىفرمايد كه گفت : خداى عزّ وجلّ به داود فرمود : " اى داود بشارت ده گناهكاران را و بترسان صدّيقين را ! " گفت : " چگونه بشارت دهم گناهكاران را و بترسانم صدّيقين را ؟ " گفت : " اى داود بشارت ده گناهكاران را كه من همانا توبه قبول مىكنم و از گناه مىگذرم ، و بترسان صديقان را كه عجب نكنند به اعمالشان ، زيرا كه نيست بنده‌اى كه

--> ( 1 ) - اشاره است به آيهء مباركهء خُذُوهُ فَغُلُّوهُ * ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ * ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً فَاسْلُكُوهُ ؛ « بگيريدش ، پس بر گردنش غُلّ درافكنيد ، سپس در دوزخش اندازيد ، سپس او را در زنجيرى كه درازايش هفتاد ذراع است در آريد » . ( الحاقّة ( 69 ) : 30 - 32 ) ( 2 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 314 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب العجب » ، حديث 8 .